Po roku pobytu tamże żona z dziećmi zastały przetransferowane do Abercorn w ówczesnej Rodezji (obecnie Mbala w północno-wschodniej Zambii), następnie – po kilku latach pobytu w Afryce – przez Kenię i Genuę 19 sierpnia 1947 roku wróciła do Polski.

Franciszek natomiast przeszedł z 3 Dywizją Strzelców Karpackich cały jej szlak bojowy, ze względu na swoje inwalidztwo był przydzielony do służby sanitarnej. Uczestniczył w walkach w pobliżu Jerozolimy oraz w bitwie o Monte Cassino. Służył wtedy w stopniu kaprala w Szpitalu wojennym nr 6 3 brygady 3 Dywizji Strzelców Karpackich.

27 kwietnia 1947 roku wrócił przez Anglię do Polski. Powrócił do swej pracy jako leśnik. Pracował m.in. w leśniczówce w Storkowie (powiat stargardzki). Kilka lat przed śmiercią przeniósł się do Stargardu.

Franciszek Grześkowiak zmarł 6 lipca 1967 roku w Stargardzie i został pochowany na tamtejszym Starym Cmentarzu Komunalnym (sektor A15, rząd 06, numer grobu 02). Decyzją Prezesa IPN z dnia 7 sierpnia 2024 roku jego grób został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski pod numerem ewidencyjnym 8692.