około dziesiątej zostały wyparte z ciężkimi stratami ze wsi i przeszły do odwrotu pod Sumin i dalej pod Tarnawatkę. Gen. Kowalski usiłował zorganizować jeszcze jedno silne natarcie. Po przesunięciu SO artylerii na nowe pozycje, dowodzący drugim rzutem dywizji płk Stanisław Tatar zorganizował natarcie 8 pp Leg. na Tarnawatkę, a ppłk Jan Kasztelowicz uderzył 1 pp Leg. na Antoniówkę. Początkowo polskie natarcie miało niewielkie powodzenie. I/7 pp Leg. mjr. Grabińskiego szturmem zdobył wschodni skraj Antoniówki. Natarcie 1 pp Leg. na zachodni skraj tej wioski załamało się w ogniu artylerii nieprzyjaciela, podobnie jak atak I/8 pp Leg. mjr. Michała Kasei, który zaległ przed wioską. 23 września 1939 około 11:00 ruszył do ataku na Tarnawatkę II/8 pp Leg. prowadzony przez mjr. Tadeusza Sabatowskiego (wsparty armatami 1 dywizjonu artylerii ciężkiej mjr. Jana Pietrzaka). Natarcie zakończyło się szturmem „na bagnety” i zdobyciem Tarnawatki, biorąc około trzydziestu jeńców z 4 Dywizji Lekkiej. Niemcy wycofali się za rzekę Wieprz do miejscowości Dolina i Pańków. Niemiecki kontratak wyprowadzony po kilku godzinach w bok polskiego batalionu i huraganowy ogień karabinów maszynowych spowodował duże straty wśród polskich żołnierzy, zmuszając II/8 pp Leg. mjr.