Dagesz chazak dzieli się na następujące typy: forte necessarium – tworzy się go poprzez skrócenie dwóch identycznych liter, jeśli po pierwszej z nich nie następuje litera z nikudem. Znak jest wówczas wymawiany dłużej. forte euphonicum – który służy do prawidłowej recytacji treści świętych ksiąg. Wyróżnia się trzy typy: forte coniunctivum – występuje w pierwszej literze wyrazu, jeżeli ten jest akcentowany i jeśli następuje ściśle po poprzednim słowie kończącym się na nieakcentowanym a lub e (np. , trb. , dosł. "zróbmy to"), forte dirimens – podkreśla dźwięczność znaku szwa (np. , trb. , dosł. "winogrona"), forte affectuosum – charakteryzuje się dłuższą wymową litery.
Spółgłoski z dagesz chazak, po którym następuje szwa, mogą utracić dagesz, szczególnie w przypadku spółgłosek ו (waw), י (jod), ל (lamed), מ (mem), נ (nun) i ק (kof).
Dagesz kal (dāgēš lene) Dagesz kal dotyczy liter , czyli znaków ב (bet), ג (gimel), ד (dalet), כ (kaf), פ (pe), ת (taw). Występuje w danych przypadkach: na początku zdania, na początku słowa, jeśli poprzedzające słowo kończy się znakiem bez nikudu, w ostatniej literze wyrazu, zawsze w przedrostkach בְּ־ i כְּ־.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nikud