Podgatunek fergussoniensis po raz pierwszy formalnie opisała w 1952 roku brytyjska teriolożka Eleanor Mary Ord Laurie w artykule o ssakach zebranych przez Shaw Mayera na Nowej Gwinei w latach 1932–1949 opublikowanym na łamach „Bulletin of the British Museum” jako podgatunek Rattus ruberObecnie (2023) synonim R. nitidus., nadając mu trinominalną nazwę Rattus ruber fergussoniensis. Miejsce typowe to dystrykt Faralulu, na wysokości około , zachodnia części wyspy Fergusson, Wyspy d’Entrecasteaux, Papua-Nowa Gwinea. W 1982 roku grupa amerykańsko-australijskich teriologów (Amerykanie Jocelyn Mary Taylor i Hobart Merritt Van Deusen oraz Australijczyk John Henry Calaby) umieściła R. r. fergussoniensis w obrębie R. mordax jako jego podgatunek. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca (sygnatura BMNH Mammals 1950.1211) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, zebrane 31 lipca 1935 roku przez australijskiego ornitologa Fredericka Williama Shaw Mayera.