W 1123 roku ulokowany został tutaj klasztor augustiański oraz hospicjum poświęcone świętemu Bartłomiejowi. Dziesięć lat później król Henryk I nadał mnichom prawo organizowania dorocznego, trzydniowego jarmarku, , przychody z którego finansowały działanie klasztoru. Jarmark rozpoczynał się 23 sierpnia, w przededniu dnia świętego Bartłomieja. Tradycja kontynuowana była przez wiele wieków, także po przeprowadzonej w XVI wieku kasacie klasztorów. Pierwotnie na jarmarku odbywał się przede wszystkim handel tkaninami. Z czasem, zwłaszcza od XVII wieku, przekształcił się on w wydarzenie o charakterze rozrywkowym. Odbywały się na nim występy grup teatralnych, pokazy artystyczne, akrobacyjne, zapaśnicze i inne. Podczas trwania jarmarku nagminne były przypadki awanturnictwa i nieobyczajnych zachowań, w związku z czym po 1855 roku zaprzestano jego organizacji.
Bliskość stolicy sprawiała, że Smithfield było popularnym miejscem rozgrywania turniejów rycerskich, niejednokrotnie przy obecności panującego monarchy;