Klerykal fiction (rzadko, fantastyka klerykalna, fantastyka antyklerykalna, lub clerical fiction) – określenie podgatunku polskiej fantastyki naukowej i szerszej fantastyki religijnej podejmującego tematykę chrześcijańską. Termin został ukuty we wczesnych latach 90. XX wieku.
Według niektórych definicji (Adam Mazurkiewicz, Marek Oramus), nurt ten jest zwykle krytyczny wobec religii (zwłaszcza zorganizowanych struktur kościelnych), jednak wobec innych (Natalia Budzyńska) do tego nurtu zaliczają się opowiadania neutralnie do niej podchodzące lub wręcz pozytywnie do niej nastawione.
Za utwory formatywne do powstania tego gatunku uważane są opowiadania „Złota Galera” Jacka Dukaja (1990) i „Jawnogrzesznica” Rafała Ziemkiewicza (1991), a do najwybitniejszych przedstawicieli tego gatunku zalicza się Marek S. Huberath.
Charakterystyka mały|Jacek Dukaj, którego opowiadanie „Złota Galera” uważane jest za formatywne dla gatunku. Gatunek ten wykształcił się w Polsce na przełomie lat 80. i 90. XX w. i jest podgatunkiem szerszej fantastyki religijnej, a także fantastyki socjologicznej. Za utwory formatywne czy fundamentalne do powstania tego gatunku uważane są opowiadania „Złota Galera” Jacka Dukaja (1990) i „Jawnogrzesznica” Rafała Ziemkiewicza (1991).