Płomiennica topolowa (Flammulina populicola Redhead & R.H. Peterse) – gatunek grzybów z rodziny obrzękowcowatych (Physalacriaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Flammulina, Physalacriaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisali w 1999 r. Scott Alan Redhead i R.H. Peterse na martwym drewnie topoli osiki w USA. Polską nazwę podaje internetowy atlas grzybów. Jest tłumaczeniem nazwy łacińskiej.
Morfologia Kapelusz Średnica 1–7 cm, kształt początkowo wypukły, potem przechodzący w szeroko wypukły, na koniec w płaski, w stanie wilgotnym lepki. Powierzchnia naga, pomarańczowobrązowa do żółtawobrązowej. Blaszki Przyrośnięte, gęste lub średnio gęste, białawe do bladożółtych. Trzon Wysokość 20–50 mm, grubość 3–5 mm, walcowaty lub poszerzający się ku podstawie, pełny. Powierzchnia w młodym wieku bladożółta do żółtawobrązowej lub pomarańczowobrązowej, w miarę dojrzewania pokrywa się ciemnym, brązowym do rdzawobrązowego lub czarniawym, aksamitnym nalotem zarodników. Miąższ Cienki, o barwie od białej do żółtawej, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–7,5 × 4,5–5 µm, gładkie, eliptyczne, nienamyloidalne. Pleurocystyd brak.