W 1849 roku otrzymał swoje pierwsze zlecenie na wyposażenie wnętrza miejsca publicznego. Na jego potrzeby stworzył krzesło numer 4, o prostej, ale jednocześnie eleganckiej formie z oparciem w kształcie dwóch stykających się ze sobą prętów drewna na kształt litery „S”. Muzeum Wiktorii i Alberta dysponuje prototypem krzesła wykonanym już około 10 lat wcześniej. Model prezentował możliwości jakie daje gięte drewno dla meblarstwa. Siedzisko wykonywano z plecionki rattanowej. Pod spodem znajdował się stempel firmy. Po raz pierwszy użyto go we wnętrzach kawiarni Dauma w Wiedniu. Krzesła te miały wymiary 90×42×50 cm i były wykonane jeszcze w technice gięcia klejonych warstw forniru. W tym samym roku 400 sztuk krzeseł nr 4 zamówił Hotel zur König von England w Budapeszcie. Kolejne meble były wykonane już z litego pręta drewna. Tylne nogi i oparcie wyrabiano z pojedynczej sztuki. Produkowano je w różnych rozmiarach. W zbiorach Germanisches Nationalmuseum w Norymberdze znajdują się modele o wymiarach do 92×42,5×54,5 cm. Dla porównania, Musée d’Orsay dysponuje modelem o wymiarach 93×42×52 cm, Muzeum Wiktorii i Alberta – 94×41×48,5 cm (siedzisko na wys. 46,2 cm), zaś na współczesnej aukcji można znaleźć szersze krzesło o wymiarze 90×43×58 cm. Produkowano również warianty wzbogacone o tapicerowanie siedziska i podłokietniki.