Skórka kapelusza jednowarstwowa, cienka, złożona z gęsto ułożonych, równoległych lub nieco splecionych strzępek o szerokości (4–) 6–10 μm silnie żółtobrązowo inkrustowanych. Sprzążki obecne na wszystkich strzępkach. Gatunki podobne Na podobnych siedliskach występuje Gymnopilus odini, ale różni się gładką powierzchnią kapelusza (co najwyżej drobno strzępiasto-łuseczkowatą), jego intensywniejszą barwą (pomarańczowo-czerwono-brązową), gorzkim smakiem i nieco krótszymi zarodnikami.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska Gymnopilus decipiens w Ameryce Północnej, Europie i Rosji. Wszędzie jest rzadki. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale podano jego stanowiska w późniejszych latach. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach iglastych na gołej, zwykle piaszczystej glebie, na glebie torfowej, na spalonej ziemi, popiole i węglu drzewnym (grzyb wypaleniskowy), na trocinach. Owocniki od czerwca do października.
Przypisy
Kategoria:Galerinaceae Kategoria:Grzyby wypaleniskowe Kategoria:Mykobiota Polski