Józefa Szlezygier, Szlezygierówna (ur. 29 kwietnia 1861 w Warszawie, zm. 16 lipca 1947 w Częstochowie) – polska śpiewaczka operowa, sopran.
Życiorys Była córką nauczyciela Józefa Szlezygiera (1817–1891), dyrektora szkół rządowych i urzędnika Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, oraz Karoliny z d. Hess. Jej siostra Maria Szlezygier również była śpiewaczką. Ukończyła gimnazjum w Warszawie, śpiewu uczyła się prywatnie u Mieczysława Horbowskiego i Honoraty Majeranowskiej. Studiowała w Dreźnie u Giovanniego Battisty Lampertiego, na scenie zadebiutowała w Wenecji na deskach Teatro Rossi. Po powrocie do Warszawy w 1883 roku wystąpiła z orkiestrą Warszawskich Teatrów Rządowych i wykonała partię Arminy w Lunatyczce Vincenza Belliniego. W sezonie 1883/1884 występowała w Operze Lwowskiej, gdzie kreowała m.in. tytułową rolę w Łucji z Lammermooru Gaetana Donizettiego. W 1884 roku występowała w Grazu i Wiedniu. W 1885 roku została solistką Warszawskich Teatrów Rządowych, do jej popisowych ról należały oprócz Arminy w Lunatyczce i Łucji w Łucji z Lammermooru m.in. Gilda w Rigoletcie, Małgorzata w Hugonotach, Zuzanna w Weselu Figara, Królowa w Robercie Diable, Hanna w Strasznym dworze. W 1887 roku wzięła udział w koncertach przebywającego w Warszawie Pabla Sarasatego. W 1889 roku gościnnie koncertowała w Krakowie.