Te działania świadczą o tym że nadal musiał mieć w swojej dyspozycji znaczną siłę militarną. W 446 Muliyan powrócił do Qinghai i pomimo jego obaw Wei nie zaatakowało go ponownie, będąc zagrożone przez Rouran. Ubocznym skutkiem pobytu Muliyana w Chotanie miał być wzrost zainteresowania buddyzmem wśród dotychczas praktykujących szamanizm Tuyuhun.

Apogeum i upadek Za panowania Shiyina (452-481) Wei ponawiało ataki na Tuyuhun w latach 460, 470 i 473, tak że ostatecznie w 473 zdecydował się on uznać zwierzchność północnego cesarstwa, chociaż nadal utrzymywał kontakty z Południem i Rouran. Jego następcy kontynuowali tę politykę aż do upadku Wei w 534 i w sumie w okresie od 473 do 534 Tuyuhun wysłali do dworu Wei aż sześćdziesiąt jeden misji z trybutem. W 534 Północne Wei uległo podziałowi na Wschodnie Wei (534–550), po którym z kolei nastąpiło Północne Qi (550–577), oraz Zachodnie Wei (535-556), po którym nastąpiło Północne Zhou (557–581). Kontynuując swoją zwyczajową politykę „przymierza z dalekimi i walki z bliskimi” Tuyuhun pozostawali w sojuszu ze Wschodnim Wei i Północnym Qi, pozostając w konflikcie z Zachodnim Wei i Północnym Zhou, które czasami były zdolne do wymuszenia formalnego uznania swojej zwierzchności. W tym samym czasie na stepie państwo Rouran upadło w wyniku buntu Turków, którzy wkrótce utworzyli potężny kaganat.