Powierzchnia na wierzchołku blado różowocynamonowa w kolorze blaszek i drobno kłaczkowata, ku dołowi ciemniejsza, cynamonowa, winna, różowawocynamonowa, u podstawy cynamonowożółta lub drewnobrązowa, czasami z odcieniem żółtochrowym do brązowawopomarańczowego, z wiekiem sporadycznie mięsistokremowa do czerwieni pompejańskiej, u podstawy gładka. Miąższ Czasami o słabym czosnkowym zapachu, ale zwykle bez zapachu i bez wyraźnego smaku. Cechy mikroskopowe Trama blaszek zbudowana z luźno splecionych strzępek z kołkami strzępkowymi dwóch rodzajów. Pleurocystydy zwykle niezbyt liczne, palcowate (i wtedy trudne do odróżnienia od bazydioli) do wąsko wrzecionowatych, z wyraźnymi sprzążkami i niejednorodną zawartością z rozproszonymi granulkami i często 1–2 refrakcyjnymi wtrąceniami. Podstawki 26–32 × 7–8,5 μm, maczugowate i nieco główkowate, z czterema bardzo smukłymi i łatwo odpadajacymi sterygmami, wyraźnymi sprzążkami i niejdnorodną zawartością. Bazydiospory (6–)7–10(–11,5) × 2,5–4(–4,5) μm, smukłe, elipsoidalne, cienkościenne, nieamyloidalne z 2–3-gutulami lub niejednorodne z drobnymi granulkami, wyglądające na piankowate. Cheilocystydy (27–)50–84 × 12–22 μm (w najszerszym miejscu), rozproszone, często pojawiające się jako pseudocystydy (tj.