W 1922 roku swoje obrazy wystawiał na zbiorowej wystawie z Lillem oraz Radnickim, a w 1924 roku wziął udział w wystawie Związku Polskich Artystów Plastyków we LwowieIgnacy Trybowski, "Polski Słownik Biograficzny", Tom XX, PWN, Warszawa 1977.
Od 1923 roku większą część swojej działalności artystycznej prowadził na terenie Wilna, gdzie objął posadę na tamtejszym Uniwersytecie. Projektował ilustracje i układy graficzne m.in. do czasopisma "Źródła Mocy", "Podań i legend wileńskich" czy książki "Śpiew o wydrze". Pisał również sprawozdania z wystaw do Kuriera Wileńskiego oraz Źródeł Mocy. Został jednym z założycieli oraz mistrzem honorowym organizacji studenckiej o profilu katolicko-nacjonalistyczno-artystycznym pod nazwą Cech św. Łukasza. W 1929 roku wraz ze studentami z Cechu wykonał polichromię kościoła św. Ignacego Loyoli w WilnieDariusz Konstantynów Cech św. Łukasza (1927-1933) i jego ideologia, [w:] Nacjonalizm w sztuce i historii sztuki 1789-1950: materiały z konferencji zorganizowanej przez Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk i Stowarzyszenie Historyków Sztuki w dniach 5–7 grudnia 1995 w Warszawie Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk 1998.
mały|Rysunek autorstwa Stanisława Matusiaka opublikowany w biuletynie Cechu św. Łukasza pt.