Andrzej Radwański lub Jędrzej Radwański (ur. 1800 w Tyńcu, zm. 20 maja 1860 w Warszawie) – polski chemik, fizyk, profesor i magister filozofii.
Życiorys Urodził się w 1800 roku we wsi TyniecDzisiaj miejscowość znajduje się w powiecie jędrzejowskim, w województwie świętokrzyskim., leżącej wówczas w zaborze austriackim, dokładnie w cyrkułu konecki w Nowej Galicji, kraju koronnym Monarchii Habsburgów.
Radwański pochodził z niezamożnej rodziny z Jędrzejowa. W 1821 roku ukończył Szkołę Wojewódzką w Kielcach, pracował następnie jako pomocnik naukowy w szkole wojewódzkiej w Kaliszu. W latach 1823–1826 studiował na wydziale filozoficznym Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizijąc się w fizyce. Po uzyskaniu stopnia magistra pracował dwa lata jako nauczyciel w szkole wojewódzkiej w Kielcach. W 1828 został adiunktem przy Katedrze Fizyki, a następnie dozorcą gabinetu mineralogicznego.
Podczas powstania listopadowego kierował w Warszawie fabryką saletry i prochu. Po upadku powstania porządkował gabinet fizyczny likwidowanej przez rosyjskiego zaborcę uczelni. W 1832 uzyskał posadę nauczyciela w Warszawskiej Szkole Rabinów, a od 1833 uczył fizyki w warszawskiej szkole obwodowej i gimnazjum wojewódzkim.