Energia elektryczna magazynowana była w jednej baterii akumulatorów składającej się z 232 ogniw. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręt wyposażony był w dwie stałe dziobowe wyrzutnie kalibru 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiła pojedyncza pokładowa armata przeciwlotnicza kalibru 76 mm Armstrong A1914 L/30 oraz karabin maszynowy Colt kalibru 6,5 mm.
Załoga okrętu składała się z 2 oficerów oraz 24 podoficerów i marynarzy.
Służba F 21 został wcielony do służby w Regia Marina 31 sierpnia 1918 roku. Jego pierwszym dowódcą został kpt. mar. (wł. tenente di vascello) Ugo Casentini. Okręt został przydzielony do Flotylli Okrętów Podwodnych w Brindisi, przeprowadzając podczas działań wojennych dwa patrole u wybrzeży nieprzyjaciela. 1 listopada 1918 roku okręt nadal wchodził w skład Flotylli Okrętów Podwodnych w Brindisi, operującej też z Valony i Tarentu (razem z , , , i F 4). Po zakończeniu wojny F 21 prowadził intensywną działalność szkoleniową, uczestnicząc także w kombinowanych ćwiczeniach z lotnictwem morskim. 1 października 1930 roku jednostka została rozbrojona i skreślona z listy floty.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w Cantieri Navali del Muggiano Kategoria:Włoskie okręty podwodne typu F