Stanisław Lech Miklaszewski (ur. 14 października 1910 w Warszawie, zm. 2 czerwca 1992 tamże) – polski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Syn Józefa „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej”.. Ukończył XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, następnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej, które jednak przerwał po dwóch latach. W latach 1927–1938 studiował grę na fortepianie u Zofii Buckiewiczowej w Konserwatorium Warszawskim, uzyskując dyplom pedagogiczny (1934) i wirtuozowski (1938). Od 1934 roku do wybuchu II wojny światowej był nauczycielem w Niższej Szkole Muzycznej im. Wiktora Chrapowickiego w Warszawie, występował także jako solista i akompaniator.
Aresztowany w 1940 roku przez Niemców, pół roku więziony był na Pawiaku. W latach 1941–1944 uczył w Szkole Muzycznej im. Karola Kurpińskiego i występował w kawiarni Bolesława Woytowicza „Salon Sztuki”, angażował się w tajne nauczanie. Przed wybuchem powstania warszawskiego wyjechał do Siedlec, gdzie po 1945 roku założył szkołę muzyczną w Domu Kultury i Sztuki i prowadził chór w Liceum im. Stanisława Żółkiewskiego.