Neotrichia candela – gatunek chruścika z rodziny wodolotkowatych i podrodziny Hydroptilinae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Stevena C. Harrisa, Briana J. Armitage’a i Tomása A. Ríosa Gonzáleza na łamach „ZooKeys”. Jako lokalizację typową wskazano miejscowość Finca Félix nad Río Candela w departamencie Renacimiento panamskiej prowincji Chiriquí. Epitet gatunkowy odnosi się do tejże lokalizacji.
Samce osiągają 1,7 mm długości ciała. Ubarwione są brązowo. Głowa zaopatrzona jest w czułki zbudowane z osiemnastu członów. Odwłok ma pierścieniowaty segment ósmy, zaś segment dziewiąty w widoku brzusznym głęboko pośrodku przedniej krawędzi wcięty i pośrodku tylnej krawędzi wyciągnięty w cienki wyrostek dośrodkowy, a w widoku bocznym jajowaty w zarysie, przyrośniętym grzbietowo do tergum segmentu następnego. Tergum to ma szeroką podstawę i zwęża się ku tyłowi, gdzie tworzy parę przysadzistych, symetrycznych rożków o ostrych szczytach. Płytka subgenitalna w widoku brzusznym jest trójkątna z parą porośniętych grubymi szczecinkami płatów po bokach oraz krótką wypustką trójkąrną i zesklerotyzowanym wyrostkiem brzusznym pośrodku, w widoku bocznym natomiast szeroka u nasady i dalej zwężona ku wierzchołkowi rozdwojonemu na krótkie i ostre ramię górne oraz długie i półksiężycowate ramię dolne.