Sima Pandurović, (ur. 14 kwietnia 1883 w Belgradzie, zm. 27 sierpnia 1960 tamże) – serbski pisarz, poeta i tłumacz, przedstawiciel modernizmu.
Życiorys W 1906 ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Belgradzie. W trakcie studiów założył dwa czasopisma literackie Pokret (1902) i Kniżevna nedelja (1904-1905). Od 1907 pracował jako nauczyciel w Valjevie, a od 1910 w Belgradzie. Brał udział w I wojnie bałkańskiej jako ochotnik. W czasie I wojny światowej uwięziony przez policję austro-węgierską i osadzony w obozie jenieckim w Boldogasonji, a następnie w Neusiedl am See. W latach 20. XX wieku pracował w ministerstwie oświaty, był także zastępcą dyrektora Biblioteki Narodowej w Belgradzie.
Po II wojnie światowej wykluczony ze środowiska literackiego Jugosławii za publikowanie tekstów w czasie okupacji.