Odwłok samicy ma ósmy segment o gonokoksytach zaopatrzonych w spłaszczone i błoniaste wyrostki endogonokoksalne, gonapofizach zaś połączonych dużą, siedmiozębną blaszką przednią. Segment dziewiąty ma symetrycznie trójkątną z rozdwojonym wierzchołkiem tylną blaszkę łącznikową gonapofiz zrośniętą u podstawy z płytką intergonokoksalną. Gonoplace mają płat pierwszy duży i toporowaty, płat drugi zaś duży, u nasady szeroki i ku tyłowi zwężony. Dziesiąty segment odwłoka samicy jest duży i trapezowaty, na szczycie z wykrojeniem, w które wchodzi lingula.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1999 roku przez Lois B. O’Brien na łamach pisma „Reichenbachia” dla dwóch gatunków opisanych w 1912 roku przez Leopolda Melichara w rodzaju Igava. W 2024 roku Song Zhisun i inni dokonali rewizji rodzaju, opisując dwa nowe jego gatunki. W sumie do Trigava zalicza się więc cztery opisane gatunki:
Trigava brachycephala (Melichar, 1912) Trigava obrieni Song, Malenovský et Deckert, 2024 Trigava peruensis Song, O’Brien et Bartlett, 2024 Trigava