(…)
W razie braku środków harmonizujących [kwestie proceduralne] prawa wynikające z prawa wspólnotowego muszą być egzekwowane przed sądami krajowymi zgodnie z krajowym prawem procesowym
Sytuacja byłaby inna tylko wtedy, gdyby warunki i terminy uniemożliwiały w praktyce korzystanie z praw, które sądy krajowe są zobowiązane chronić.”Wyrok TSUE z dnia 16.12.1976 w sprawie C-33/76, Rewe, ECLI:EU:C:1976:188
Od tego czasu zasada została potwierdzona i rozbudowana w szeregu orzeczeń Trybunału. W klasycznym ujęciu na autonomię proceduralną składają się uprawnienia do wyznaczenia właściwego sądu oraz zapewnienie należytych zasad procesowychTomasz Tadeusz Koncewicz, Filozofia Europejskiego Wymiaru Sprawiedliwości. O ewolucji fundamentów unijnego porządku prawnego, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2020,.
W orzecznictwie Trybunału granice autonomii proceduralnej wyznaczają zasady równoważności i skuteczności. Zasada równoważności oznacza, że reguły proceduralne mające zapewnić ochronę praw wynikających z prawa Unii nie mogą być mniej korzystne niż w przypadku podobnych spraw o charakterze wewnętrznym.