Rośnie na glebach alkalicznych, rędzinach, czarnoziemach.
Taksonomia i nazewnictwo thumb|Okazy o żółtych pędach Zarazy pasożytujące na chabrach, zwłaszcza driakiewniku, uznawane były przez długi czas za jeden gatunek – zarazę wielką Orobanche elatior (dawniej często też pod nazwą O. major). W 2010 roku wyodrębniono gatunek rozpoznany w diagnozie z 1847 i opisany jako Orobanche kochii (nazwa ta upamiętniała Wilhelma Daniela Josepha Kocha, 1771–1849). Odpowiednio utworzona została nazwa zwyczajowa gatunku – zaraza Kocha. W 2019 ogłoszono, że gatunek w istocie rok wcześniej opisał Antonio Bertoloni (1775–1869) pod nazwą Orobanche centaurina, stąd nazwa naukowa została zmieniona, aczkolwiek zwyczajowa została zachowana.
W obrębie gatunku opisano z Polski (z miejscem typowym we wsi Boria) formę citrina, u której łodyga i kwiaty są cytrynowożółte i tylko łuskowate liście i przysadki brązowe.
Zagrożenia i ochrona W latach 2004–2014 roślina była objęta w Polsce ścisłą ochroną, od 2014 roku podlega częściowej ochronie gatunkowej. Gatunek umieszczony jest na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony).
Przypisy – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin.
Kategoria:Zarazowate Kategoria:Rośliny chronione Kategoria:Rośliny pasożytnicze