Karapaks miewa ubarwienie od słomkowego po ciemne. Odległość między oczami pary przednio-środkowej nie przekracza znacząco połowy ich średnicy. Płaskie, gładkie sternum ma kolorystykę słomkową do oliwkowej z ciemnym obrzeżeniem. Stosunkowo długie odnóża są słomkowe, czasem z oliwkowymi udami i rzepkami. Kolejność ich par od najdłuższej do najkrótszej to: I, II, IV, III. Golenie dwóch ostatnich par mają trzy lub cztery szeregi trichobotrii. Jajowata w zarysie, ciemna z jasnymi kądziołkami opistosoma (odwłok) jest skąpo porośnięta długimi i grubymi szczecinkami.
Genitalia samicy mają płaską, prawie prostokątną płytkę płciową o dobrze wykształconych listewkach poprzecznych, głębokim dołku pośrodkowym w przedniej ⅓ (położonym przed spermatekami) oraz ukośnych kieszonkach bocznych nad poprzeczną bruzdą. Wulwa ma boczne skrzydełka wykształcone w formie okrągłych, lekko zesklerotyzowanych, rozdętych, przezroczystych torebek kopulacyjnych z grzbietowo-środkowo umieszczonymi kanalikami gruczołowymi. Oddalone od siebie na około jedną swoją średnicę, a od przedniej krawędzi płytki nie dalej niż o połowę długości tejże spermateki są owalne u C. discobulbus, a kuliste u pozostałych gatunków.