Elisabeta Rizea właśc. Elisabeta Șuța (ur. 28 czerwca 1912 we wsi Domnești, zm. 4 października 2003 w Pitești) – rumuńska działaczka antykomunistycznego ruchu oporu, ofiara represji.

Życiorys Urodziła się w rodzinie chłopskiej, była jednym z trzynaściorga dzieci Iona i Marii Șuța. Ukończyła 7 klas szkoły podstawowej, ale z powodów materialnych nie mogła kontynuować nauki. W 1931 przeniosła się do wsi Nucșoara, gdzie poślubiła wdowca Gheorghe Rizeę. Po przejęciu władzy przez komunistów w 1947 zginął wujek Elisabety Gheorghe Șuța, działacz Narodowej Partii Chłopskiej, zamordowany przez policję. Po jego śmierci, mąż Elisabety dołączył do oddziału Haiducii Muscelului, dowodzonego przez Tomę Arnăuțoiu. Elisabeta zajmowała się zaopatrzeniem oddziału w żywność i dostarczaniem informacji. 18 czerwca 1948 oddział Tomy Arnăuțoiu wpadł w zasadzkę zorganizowaną przez Securitate, ale większość oddziału przerwała okrążenie i uciekła. 20 listopada 1950 Elizabeta Rizea została aresztowana i trafiła do więzienia w Pitești. Mimo tortur nie ujawniła miejsca pobytu oddziału. Śledztwo w jej sprawie trwało przez 18 miesięcy, zanim stanęła na ławie oskarżonych i została skazana przez sąd wojskowy na 6 lat więzienia.