Teatr Kolejarza w Krakowie – teatr amatorski działający w latach 1945–1996.

Historia Teatr powstał z inicjatywy pracownika Wojewódzkiej Rady Narodowej Eugeniusza Białek-Załuckiego. Do grupy założycieli należeli: Władysław Rząca, Marian Zajączkowski, Władysław Drozdowski, Marian Klęczek i Władysław Mucha. Pierwsze przedstawienie miało miejsce 18 sierpnia 1945 roku. Wystawiono „Ojcowiznę” Franciszka Dominika. Podczas premiery w lokalu miała być zainstalowana tylko elektryczność, a widzowie musieli przynosić własne krzesła i ławki.

Podczas wystawy historycznej teatru krakowskiego zorganizowanej z okazji Dni Krakowa w 1949 roku pokazano również eksponaty związane z Teatrem Kolejarza.

Do 1970 roku odbyły się 93 premiery, blisko 4 tys. przedstawień, w których uczestniczyło 600 tys. widzów. W 1989 roku, gdy teatr został zamknięty, w prasie podano, że na przestrzeni 40 lat istnienia teatru miało miejsce 130 premier, w tym ponad 5 tysięcy spektakli, które obejrzało około 2 mln widzów. Teatr był teatrem amatorskim, ale nie korzystał z dotacji ani wsparcia sponsorów. Dochody ze sprzedaży biletów wystarczały na pokrycie kosztów utrzymania teatru (prąd, czynsz, szatniarz).