Dodatkowo znał wiele szczegółów dotyczących wojny z Napoleonem w roku 1812. W tym czasie krążyło wiele plotek, że Kuźmicz to w rzeczywistości Aleksander I. Na łożu śmierci ksiądz podobno zapytał go, czy rzeczywiście jest byłym cesarzem Rosji. W odpowiedzi Kuźmicz powiedział: „Przedziwne są Twoje dzieła, Panie... Nie ma tajemnicy, która nie byłaby odkryta”.

Wśród powodów potwierdzających przekonanie, że Aleksander I sfingował swoją śmierć, można wymienić podobieństwa między Aleksandrem a Kuźmiczem. Swietłana Siemionowa, prezes Rosyjskiego Towarzystwa Grafologicznego, przeanalizowała charakter pisma Aleksandra i Kuźmicza i doszła do wniosku, że jest ono takie samo. Co więcej, krążą pogłoski, że rok po śmierci Aleksandra również jego żona, cesarzowa Elżbieta Aleksiejewna, sfingowała swoją śmierć i została zakonnicą w Petersburgu.

W swoim opowiadaniu Pośmiertne zapiski starca Fiodora Kuźmicza autor Lew Tołstoj nawiązał do legendy, pisząc:

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pustelnicy Kategoria:Zesłańcy do Tomska Kategoria:Rosyjscy święci prawosławni Kategoria:Ludzie o nieustalonej tożsamości Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1864