1 szwadron zajął Wolę Zbrożkową, a 3 i 4 szwadrony polanę leśną na zachód od tej miejscowości. Szwadron marszowy 7 psk cały dzień stał we Władysławowie, ubezpieczając działania pułku od wschodu i południowego wschodu. 15 puł (bez 3 szwadronu) ubezpieczał od północy brygadę przez zamknięcie kierunku z Bielaw na Zgodę. Ze względu na obecność niemieckiego 20 pułku piechoty w Bielawach nie mógł być użyty do prowadzenia działań zaczepnych na Głowno. Stało się to możliwe dopiero, kiedy oddziały 4 DP opanowały teren między Bzurą a kompleksem leśnym Stanisławów. Szwadron pionierów brygady do rana 11 września bronił przepraw przez Bzurę w rejonie Soboty, a po przybyciu kompanii saperów z Armii „Pomorze", pomaszerował do Przezwisk i w składzie 14 pułku piechoty wziął udział w walkach o odzyskanie przepraw w rejonie Sobota – dwór Sobota. 17 pułk ułanów od rana rozlokowany był w rejonie Psary-Polesie i stanowił odwód brygady. Przed południem płk Kowalczewski otrzymał rozkaz wysłania dwóch szwadronów do Helenowa i zorganizowania obrony tej miejscowości, a tym samym zamknięcia szosy Głowno – Helenów – Bielawy. 1 i 3 szwadrony 17 puł dotarły do Helenowa i po okopaniu się pozostały tam do wieczora. Tam zluzował je l/57 pułku piechoty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bój pod Głownem · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.