W marcu 1941 roku niemiecka okupacyjna administracja Zakładów Południowych, początkowo nazwanych „Hermann Goering Werke – Werk Stalowa Wola GmBH”, w czerwcu 1940 roku przemianowanych na „Stahlwerke Braunschweig – Werk Stalowa Wola”, wydała zgodę na nauczanie w dwuletniej Zawodowej Przemysłowej Szkole Dokształcającej, nazwanej „Lehrlingswerkstatt”. W latach 1941–1944 szkołę ukończyło około 130 uczniów. Była to w Stalowej Woli i okolicy jedyna szkoła zawodowa, która funkcjonowała w czasie okupacji na bazie szkół polskich, działających przed II wojną światową. Szkoła ta działała do 18 lipca 1944 roku.
Po zakończeniu wojny, w 1946 roku utworzono trzyletnie Liceum Przemysłu Hutniczego, do którego przyjmowani byli kandydaci po tzw. małej maturze, czyli po ukończeniu gimnazjum. Szkoła funkcjonowała na terenie zakładu w pomieszczeniach Zakładu Mechanicznego.
W 1949 ukończyła naukę pierwsza grupa ok. 60 licealistów. Absolwenci Liceum jako pierwsi w Stalowej Woli zdawali egzaminy maturalne w maju 1949 roku, uzyskując tytuły techników. W 1950 roku dokonano zmian w systemie nauczania. Zawodowe szkoły zostały zgrupowane w Państwowym Zakładzie Szkolenia Zawodowego.