W 2005 objął kierownictwo nowo utworzonej Samodzielnej Pracowni Immunogenetyki, a w 2008 został kierownikiem Zakładu Immunogenetyki IHiT. W 2010 objął stanowisko profesora instytutu badawczego w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii. W 2022 awansował na stanowisko profesora.
W pracy zawodowej i naukowej zajmował się transfuzjami krwi i preparatów krwiopochodnych, w tym efektywnością i bezpieczeństwem przetoczeń preparatów krwinkowych i osoczowych, jak również biochemią i reologią preparatów konserwowanych krwinek czerwonych, a także zagadnieniami związanymi z przeszczepianiem komórek krwiotwórczych i immunologią przeszczepów, selekcją dawców szpiku dla pacjentów, rekrutacją potencjalnych dawców szpiku do rejestru oraz związkiem antygenów leukocytów ludzkich (HLA) z chorobami we współpracy z kilkoma zespołami klinicystów. Badał znaczenie kliniczne cząsteczek HLA w takich chorobach, jak stwardnienie rozsiane, choroby atopowe, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca pospolita, przewlekła poliklonalna limfocytoza z limfocytów B, nocna napadowa hemoglobinuria, czy narkolepsja z katapleksją.