Johann Friedrich Zöllner (ur. 24 kwietnia 1754 w Dębnie, zm. 12 września 1804 w Berlinie) – berliński pastor luterański i filozof, reformator systemu szkolnictwa Królestwa Prus na przełomie XVIII i XIX wieku. Powszechnie znany z zainicjowania eseju Immanuela Kanta „Odpowiadajac na pytanie: czym jest oświecenie?”
Życiorys Był synem królewskiego leśniczego w Neudamm, dzisiejszym Dębnie. Studiował filozofię i teologię we Frankfurcie nad Odrą. Następnie pracował jako nauczyciel barona Hansa von Kottwitza podróżując z nim po Królestwie Prus, po czym osiadł w Berlinie. Od 1779 roku był głównym kapelanem przy szpitalu Charité. W 1781 roku został duchownym w kościele Mariackim a osiem lat później prepozytem w kościele pw. św. Mikołaja. W tym czasie został przyjęty jako radca do Konsystorza Wyższego (niem. Oberkonsistorium), organu administracyjnego nadzorującego kościół luterański w Prusach. Uchodził wówczas za jednego z największych oponentów ministra Johanna von Wöllnera, który opowiadał się za zwiększeniem zewnętrznych oznak pobożności i ortodoksji w instytucjach kościelnych i szkolnictwie, co zdaniem środowiska Zöllnera „doprowadziłoby jedynie do bezmyślnej hipokryzji”. Johann Zöllner był również zwolennikiem stworzenia systemu edukacji dorosłych i kształcenia ustawicznego.