Nazwa Polska nazwa używana jest od co najmniej XIX wieku. Może pochodzić od rosyjskiego wyrazu ямба (jamba), który wykształcił się z mandaryńskiego 元寶 (yuánbǎo). Rdzenne określenie tłumaczyć można jako „pierwotny/początkowy/główny skarb”. Podczas rządów dynastii Tang na monetach bito napis 開元通寶 (kāiyuán tōng bǎo), czyli „znajdujący się w obiegu skarb z inauguracji nowej ery”, co później skrócono do obecnej formy. Zaczęto nazywać tak również środki płatnicze nieprzypominające monet. Sztabki określano także nazwami 鋌 (dìng) oraz 銀鋌 (yíndìng).
W języku angielskim używane jest określenie sycee będące próbą transkrypcji kantońskiej wymowy znaków 細絲 (sai3 si1) oznaczających „cienki jedwab”. Etymologię taką uzasadniać może jedwabisty połysk wysokiej jakości srebra lub wiara w to, że z czystego złota lub srebra da się uprząść delikatną nić. W XIX-wiecznej literaturze anglojęzycznej dotyczącej Sinciangu i handlu tej prowincji z Indiami Brytyjskimi występują także nazwy yamboo i yambu.