Zygmunt Lauksmin (), Lauxmin, Łauksmin, także błędnie Lauxman, Lawksman, herbu Dąbrowa (ur. 1597, zm. 11 września 1670 w Wilnie) – litewski jezuita, pedagog i pisarz.
Życiorys mały|Demonstratio catholicae Ecclesiae, Wilno 1643 Był synem Jerzego Lauksmina, komorzego żmudzkiego. Ukończył klasę poetyki w Wilnie, w 1616 roku wstąpił do zakonu jezuitów. W latach 1618–1619 uczęszczał na wykłady z retoryki i greki u Walentego z Kolna w Połocku. Od 1619 do 1622 roku studiował filozofię na Akademii Wileńskiej, po czym odbył trzyletnią praktykę jako nauczyciel syntaksy, poetyki i retoryki. W latach 1625–1629 ponownie był słuchaczem Akademii Wileńskiej, gdzie uczęszczał na zajęcia z teologii. Po ukończeniu studiów wykładał retorykę w seminariach zakonnych w Połocku i Nieświeżu. W 1635 roku został wykładowcą filozofii w Akademii Wileńskiej, gdzie w 1637 roku uzyskał magisterium. W 1638 roku przeniósł się na katedrę teologii, w 1642 roku uzyskał tytuł doktora. W latach 1644–1647 pełnił funkcję rektora kolegium w Połocku. Od 1647 roku profesor teologii w BraniewiePłocczanie znani i nieznani : słownik biograficzny, Płock 2002, s. 337Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, oprac. L. Grzebień SJ, Kraków 1996, hasło: LAUKSMIN..