Przednia para odnóży ma czteroczłonowe, u samca rozszerzone stopy.
thumb|left|Edeagus Odwłok ma całkowicie zasłonięte przez pokrywy pygidium. U samicy ósmy jego sternit jest duży, szerszy niż dłuższy i opatrzony wąskim wyrostkiem przednim. Genitalia samicy mają małą, haczykowatą z niemal kulistym wierzchołkiem spermatekę oraz wydłużone, wyprostowane gonostyliki z trzema szczecinkami wewnętrznymi, jedną zewnętrzną i jedną szczytową. Genitalia samca cechują się edeagusem o dużej i zaopatrzonej w prawie trójkątny wyrostek bazalny nabrzmiałości nasadowej oraz długim i cienkim, w widoku bocznym dystalnie bardziej zakrzywionym niż proksymalnie płacie środkowym z bokami prawie równoległymi, po czym przedwierzchołkowo lekko rozszerzonym, a następnie zwężonym ku trójkątnemu szczytowi. Paramery są dłuższe od płata środkowego, cienkie, lekko u nasady zakrzywione, odsiebnie dość proste, przedwierzchołkowo rozszerzone i dalej zwężone ku skierowanym dowewnętrznie i odgiętym dobrzusznie wierzchołkom.
Ekologia i występowanie thumb|Tara – miejsce typowe Gatunek palearktyczny, endemiczny dla serbskiej części Gór Dynarskich, znany tylko z dwóch jaskiń w górze Tara w gminie Bajina Bašta. Troglobiont spotykany w głębokich partiach położonych wśród lasów iglastych jaskiń na wysokości od 860 do 1080 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Grzybinkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2021 roku