Nastąpiło to trzydzieści jeden lat po tym, jak skonstruował lokomotywę elektryczną. Samochód ten był zasilany jednorazowymi bateriami żelazowo-cynkowymi, co powodowało nadmierne koszty eksploatacji i nie nadawał się do eksploatacji przemysłowej. W 1882 roku William Ayrton i John Perry zbudowali lekki elektryczny trójkołowy pojazd napędzany silnikiem o mocy 0,5 koni mechanicznych zasilanym przez 10 ogniw Planté’a. W 1884 roku zbudował bardziej udany samochód elektryczny, który był zasilany akumulatorami wyprodukowanymi przez jego firmę Elwell-Parker Ltd, która została założona dwa lata wcześniej.

Za pierwszy samochód elektryczny w Stanach Zjednoczonych uznawany jest wynalazek z 1890 roku opracowany w Des Moines. Pojazd ten miał moc 4 konie mechaniczne i prędkość maksymalną 32 km/h; 24 ogniwa akumulatora, pozwalały na przejechanie 80 km. Inne samochody w tym czasie miały napędy benzynowe albo parowe.

Pierwsze elektryczne samochody z końca XIX wieku przypominały wyglądem powozy i karety. Rozwijały prędkość do 14,4 km/h, a ich zasięg wynosił 48 km.