Okres znaczącego rozwoju miasta został przerwany w 1914 roku wraz z wybuchem I wojny światowej. W 1922 roku Mysłowice zostały włączone do Polski, a do tego czasu na odcinku do dworca kolejowego ulica nosiła nazwę Bahnhofstrasse, a odcinek ulicy do Promenady nosił nazwę Poststrasse. W okresie międzywojennym przemianowano je kolejno na ulicę Dworcową i ulicę Pocztową. W późniejszych latach zostały one połączone w jedną ulicę.
mały|Budynek dawnej hali walcowni cynku „Kunegunda” (2010)
W latach międzywojennych historyczny układ urbanistyczny Mysłowic pozostawał bez zmian, a jego główna oś biegła od ulicy Bytomskiej przez Rynek, ulicę Grunwaldzką i ulicę Powstańców do dworca kolejowego. W latach międzywojennej przy późniejszej ulicy Powstańców funkcjonowało kilka zakładów przemysłowych: Zakład Mechaniczny i Wytwórnia Narzędzi Rzemieślniczych „Spielmann”, Fabryka Wełny „Czesanka” i Walcownia Cynku „Kunegunda”. Pod nr. 23 funkcjonował Zakład Mechaniczny „Minerva”, w którym produkowano części do maszyn dla kopalń węgla kamiennego, hut żelaza i kolei wąskotorowych oraz maszyny dla użytku domowego. Pod nr. 9 działał wówczas hotel „Köhler”, a pod nr. 23 hotel „Francuski”.