Plac Mieroszewskich jest częścią mysłowickiego Starego Miasta, w której dominują mieszczańskie kamienice i wille z przełomu XIX i XX wieku, reprezentujące różne style architektoniczne – przeważnie eklektyzm. Plac ten wraz z jej zabudową po północno-wschodniej stronie jest częścią zabytkowego układu urbanistycznego miasta Mysłowice, wpisanego do rejestru zabytków nieruchomych pod nr. A/1183/72.

Wzdłuż placu Mieroszewskich biegnie czerwony szlak turystyczny – Szlak im. Mariana Kantora-Mirskiego.

Historia mały|lewo|Budynek dawnej synagogi przy placu Mieroszewskich 1

Plac Mieroszewskich znajduje się na obszarze założenia urbanistycznego mysłowickiego Starego Miasta, które zaczęło się kształtować od przełomu XIII i XIV wieku. Duże znaczenie dla rozwoju miasta miało powstanie w latach 40. XIX wieku linii kolejowej, a okres świetlności rozwoju Mysłowic przypadł na drugą połowę XIX wieku i początki XX wieku. Zmieniała się wówczas zabudowa m.in. wzdłuż ulic wokół mysłowickiego Rynku.

Na początku XIX wieku nastąpił znaczny napływ Żydów w Mysłowic, co zdecydowało o powstaniu bożnicy przy późniejszym placu Mieroszewskich, którą wybudowano w 1826 roku.