Porośnięta szczecinkami głowa ma powierzchnię czołową u samicy sklepioną, u samca lekko wklęśniętą i zaopatrzoną w poprzeczną listewkę supralabralną oraz podłużną nabrzmiałość grzbietową. Pola oczne mają po kilkanaście jasnobrązowych omatidiów. Dwa szeregi po pięć szczecinek występują na wardze górnej. Po bokach panewek czułkowych obecne są grupy wypustek. Węższy od głowy segment szyjny ma półokrągłą przednią krawędź, lekko wklęsłą krawędź tylną i sześć szczecinek makroskopowych. Dalsze segmenty ciała mają sześciokątną rzeźbę prozonitów, łuskowatą rzeźbę metazonitów oraz wydatne na trzech początkowych segmentach i dalej stopniowo malejące paratergity. Telson i przednie pleurotergity mają szczecinki makroskopowe o formie włosowatej, pozostałe zaś pleurotergity mają te szczecinki krótsze i pałeczkowate. Na epiprokcie występuje para kądziołków przędnych i trzy pary szczecinek, na półokrągłym hypoprokcie para szczecinek wierzchołkowych, a na paraprokcie trzy pary szczecinek brzeżnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cornogonopus pavicevici · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.