Cerkiew śś. Apostołów Piotra i Pawła w Rasie () – najstarsza zachowana cerkiew w Serbii, pochodząca z około IX wieku, położona w Starim Rasie, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Pod fundamentami cerkwi odkryto kurhan z pochówkiem pochodzącym z epoki brązu, a także pochówek lokalnego arystokraty z VI wieku n.e. i baptysterium z VI wieku. Przy cerkwi działał najstarszy serbski monaster, założony w IX wieku, a zachowana świątynia jest najstarsza na terenie dzisiejszej Serbii i Bałkanów, pochodzi z VIII, IX lub X wieku, prawdopodobnie przed przejściem Serbów na chrześcijaństwo. część prezbiterium pochodzi z XII wieku. Jej powstanie przypisywano uczniowi św. Pawła – Tytusowi. Świątynia była kościołem biskupów serbskich i siedzibą arcybiskupstwa, ochrzczono w nim żupana Stefana Nemanię. W kościele odbyły się dwa synody w XII wieku, na pierwszym postanowiono wygnać bogomiłów. Renowacja świątyni została przeprowadzona w 1718 roku. Była ona wykorzystywany jako turecki magazyn wojskowy. Odrestaurowano ją po II wojnie światowej.
Na początku XIV wieku król Stefan Urosz II Milutin podarował kościołowi staurotekę, obecnie jest ona przechowywana w klasztorze św.