Po opuszczeniu wąwozu, w górnej części wsi Lučatín, na wysokości 385 m n.p.m., Hutná uchodzi do Hronu jako jego lewobrzeżny dopływ.
Tereny, którymi spływa potok, są mocno zróżnicowane z punktu widzenia geologii. Źródła i górny bieg potoku znajdują się na terenach budowanych skałami wulkanicznymi (andezyty, dacyty i ryodacyty) środkowego miocenu. W środkowym biegu Hutná przecina szeroki pas skał osadowych z okresu triasu: pstrych ilasto-piaszczystych łupków, dolomitów oraz piaskowców i zlepieńców. Wąwóz w dolnym biegu wycięty jest w masywie marglistych wapieni, margli i marglistych łupków z przełomu jury i kredy.
Na całej długości doliny, aż po granicę CHKO Poľana, wzdłuż potoku prowadzi asfaltowa droga jezdna. Powyżej zabudowy Ľubietovej nad potokiem funkcjonuje, zasilane jego wodą, hodowlane gospodarstwo rybackie. Jeszcze nieco wyżej, tuż nad potokiem, znajduje się źródło wody mineralnej „Linhartovka”.
Przypisy Jozef Böhmer i in.: Slovenské rudohorie. Veporské vrchy. Turistický sprievodca ČSSR č. 20, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1987, s. 215-216 J. Böhmer i in.: Slovenské rudohorie. Veporské vrchy (...), mapa (zał.)
Kategoria:Dorzecze Hronu Kategoria:Rudawy Weporskie