Ogon niezbyt długi, kwadratowy, środkowe sterówki brązowozielone, pozostałe rude z brązowozielonymi obrzeżami i końcówkami. Samica nie ma grzebienia i wachlarza piór na bokach głowy. Gardło, podgardle i górne części szyi rude z białymi prążkami, poniżej białawy pasek piersiowy. Brzuch jaśniejszy niż u samicy sylfika plamkouchego. Ogon ma ciemnobrązowy z rudymi zakończeniami, na grzbiecie pióra samicy są bardziej opalizujące niż u samca. Młode osobniki podobne są do samic. Długość ciała 7,1–7,7 cm i masa 2,66±0,29 g.
Zasięg występowania Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 3,08 mln km². Gatunek ten występuje w środkowej, wschodniej i południowej Brazylii (stany od Espírito Santo na południe do Rio Grande do Sul i na zachód do południowego Mato Grosso, Tocantins i Goiás), sporadycznie spotykany bywa dalej na północ – do stanu Alagoas.