Stanisława Siudy zamykała kierunki z Sompolna i Koła na Kłodawę, 26 Dywizja Piechoty stała cały dzień w Lubieniu.
Walki
Wieczorem 12 września niemiecka 3 Dywizja Piechoty przystąpiła do forsowania Wisły pod Płockiem. Oddział Wydzielony płk. Sadowskiego uległ i Niemcy do rana mieli już na drugim brzegu rzeki trzy bataliony, zajmując Okopy i Tokary-Młyny. W tej sytuacji dowódca OW postanowił wykonać kontratak: I/19 pułku piechoty miał uderzyć z Górek, a III/19 pp z rejonu Ciechomic. Przed północą, przez Łanięta do Strzelec, odeszła 15 Dywizja Piechoty. Czasowo podporządkowany oddział wydzielony (62 pp, batalion ON „Nakło" i „Bydgoszcz", II/15 pal) ppłk. Kazimierza Heilmana-Rawicza obsadziły pozycje na wzgórzach Grabkowo i nad potokiem Lubieńka. Poznańska Brygada ON przegrupowała się na nową linię obrony: Chodecz–Kłodawa–Grabów, z zadaniem obrony kierunków na Krośniewice i Kutno i zamknięcia kierunku Łęczyca – Ozorków przedmościem na południowym brzegu Bzury w rejonie Łęczycy. Na odcinku 27 Dywizji Piechoty w godzinach porannych oddziały niemieckiej 50 Dywizji Piechoty podjęły próbę przełamania jej obrony i nacierały z kierunku Smólska na folwark Nowa Wieś. Oddziały polskie stawiły zdecydowany i skuteczny opór.