W nocy z 14 na 15 września dowódca grupy operacyjnej gen. Tokarzewski-Karaszewicz wydał rozkaz do działania na dzień następny. W myśl powyższego rozkazu, jeszcze przed świtem ruszyły do natarcia zgrupowanie płk. Kawińskiego i 61 pułk piechoty. Oddziały płk. Kawińskiego zdobyły folwark Góry i osiągnęły skraj lasu na północ od toru kolejowego Płock – Gostynin. Nie odniosły sukcesu działania 61 pułku piechoty. Jego natarcie zostało odrzucone na podstawy wyjściowe. W południe nadeszły nowe rozkazy z dowództwa grupy armii gen. Kutrzeby, nakazujące wstrzymanie działań ofensywnych. Wykonując je, wieczorem 15 Dywizja Piechoty wyszła z podporządkowania GO gen. Tokarzewskiego i ruszyła do rejonu Biała Góra – Budy Stare. Część oddziałów maszerowała pieszo, część transportem samochodowym. 27 Dywizja Piechoty swoje 22 pp i III/24 pp pozostawiła na stanowiskach osłonowych na linii jezior łąckich. 24 pułk piechoty i 19 pułk piechoty odeszły w kierunku Gąbina, a resztę dywizji wycofano w rejon rozwidlenia dróg Łąck – Gostynin i dalej na południe.