Uczestniczył w bitwie pod Lenino, podczas której został ranny w nogę. Po rekonwalescencji w szpitalu dołączył do nowo utworzonej 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Brał udział m.in. w wyzwoleniu obozu koncentracyjnego w Lublinie, walkach o Warszawę i w bitwie pod Studziankami, w której został ranny w plecy. Komisja lekarska zdecydowała, że awansowany do stopnia plutonowego Piątkowski nie może już służyć jako czołgista, więc został łącznikiem swojej brygady oraz adiutantem Juliana Tokarskiego.
Dalszy szlak bojowy Piątkowskiego wiódł przez Wał Pomorski, Kołobrzeg, do Gdyni i Gdańska. Brał udział w wyzwoleniu obozu Stutthof. 28 marca 1945 jako ochotnik wspólnie z żołnierzem Dębskim i łączniczką Kalinowską podjął się zadania dostarczenia ulotek do obozu z Polakami w Oksywiu. Podczas wycofywania się z obozu wpadli na miny. Ranny Piątkowski przeszedł leczenie w szpitalu w Wejherowie. Dotarł do Westerplatte, gdzie nastąpiło ślubowanie brygady. Następnie wziął udział w zwycięskiej defiladzie radzieckiego wojska w Berlinie.