Grupa „Stalowa Wola” – grupa taktyczna Wojska Polskiego, improwizowana w czasie kampanii wrześniowej 1939.
Historia grupy Grupa nie występowała w organizacji pokojowej Wojska Polskiego i nie była ujęta w planie mobilizacyjnym „W”. 8 września 1939 szef bezpieczeństwa Zakładów Południowych, podpułkownik piechoty stanu spoczynku Stanisław Trzebunia rozpoczął organizację obrony zakładu i miasta Stalowa Wola. W dalszym ciągu kampanii wrześniowej stanął na czele Grupy „Stalowa Wola” Początkowo dysponował kompanią wartowniczą, dwiema kompaniami karabinów maszynowych przeciwlotniczych oraz dwoma plutonami półstałymi artylerii przeciwlotniczej 40 mm nr 1008 i 1009.
10 września czołowe oddziały Grupy Operacyjnej „Boruta” doszły do Sanu i przeszły przez rzekę po mostach w obszarze od Rozwadowa po Sieniawę. W rejonie Zarzecza i Ulanowa zbierała się 6 Dywizja Piechoty. Z rozkazu dowódcy dywizji, gen. bryg. Bernarda Monda, podpułkownik Trzebunia otrzymał zadanie osłony mostów na Sanie przy użyciu posiadanych sił oraz podporządkowanych mu doraźnie oddziałów. Pod Rozwadowem stanął batalion wartowniczy majora Koellnera, kompania karabinów maszynowych kapitana Przybosia, przybyła z Baranowa Sandomierskiego, i 5.