W nocy z 16 na 17 września grupa ruszyła nocą przez Frampol ku północy na Turobin, by przedostać się do Krasnegostawu, osiągając rano 17 września rejon wsi Gródki–Huta Turobińska.
W godzinach popołudniowych 17 września podjęto dalszy marsz. W straży przedniej maszerowały części II/49 pp majora Łapińskiego i 5/6 pal porucznika Duszczyńskiego. Według relacji ppłk. Trzebuni w przedwieczornym boju pod Turobinem 17 września został rozbity batalion majora Łapińskiego i stracono dwa działa 5/6 pal, a jej dowódca porucznik Duszczyński poległ w chwili odprzodkowania 1. działonu (relacja działonowego kaprala Mieczysława Heroda). Grupa wycofała się z powrotem do lasów na południowy zachód od Turobin i Huty Turobińskiej. Dołączyła tu 9. bateria 55 pal podporucznika Andrzeja Zbyszewskiego. Około południa 18 września grupa została ponownie zaatakowana przez oddziały niemieckiej 4 Dywizji Piechoty i walka trwała aż do zmierzchu. Wieczorem grupa ruszyła w kierunku północno-zachodnim na Batorz, jednak około północy, po przejściu wsi Tokary, samochody pancerne niemieckie wdarły się w środek kolumny i odcięły tylna jej część wraz z dwudziałową 5/6 pal pod dowództwem ppor. rez. Mieczysława Opary i 9/55 pal. Część przednia z ppłk. Trzebunią dotarła nad ranem 19 września do lasu pod Batorzem.