Od czasów Gudei, różne źródła wspominają si, dodając czasami określenie metalu (niekiedy złota).

Z epoki koczowniczej Hebrajczków pochodzi używany współcześnie w judaizmie szofar – instrument wykonywany z rogu koziego lub baraniego. Sporządza się go zmiękczając parą, spłaszczając i wygniatając.

thumb|Olifant W Europie zwierzęce rogi używane były od wczesnego średniowiecza przez wojowników, myśliwych i strażników – ich wizerunki zachowały się do czasów współczesnych w ikonografii. Wykopaliska natomiat nie dostarczyły żadnych dowodów – powodem jest szybki rozkład pustych rogów w ziemi. W X wieku z Bizancjum, i jako trofeum z wypraw wojennych do Afryki, dotarł do Europy olifant – róg wykonany z ciosu słonia. W Afryce miał zadęcie boczne, w Bizancjum i w Europie podłużne. W Europie stał się częścią obowiązkowego ekwipunku rycerskiego. W Afryce był instrumentem królewskim, stanowiącym insygnium władzy królów i wodzów, a w Europie – wyłącznym i wysoko cenionym atrybutem książąt i rycerstwa. Wykonany z rogu tura róg myśliwski króla Zygmunta III Wazy w wyniku grabieży w XVII wieku znajduje się w muzeum w Sztokholmie.