Epilog Sowieci nie zdołali w całości opanować Budziszyna. Podpułkownik Höpke wraz z około 500 żołnierzami utrzymał się na terenie zamku Ortenburg, a niewielkie grupki obrońców broniły się w izolowanych punktach na terenie miasta. W międzyczasie GA „Środek” przystąpiła do kontrofensywy, a 22 kwietnia jej oddziały podeszły pod Budziszyn. Dwa dni później żołnierze 20 Dywizji Pancernej przedarli się do oblężonego zamku Ortenburg, podczas gdy zgrupowanie Korczagina znalazło się w okrążeniu. Ostatecznie resztki 7 GKZmech i 254 DS zdołały się wycofać z miasta i przebić do pozycji zajmowanych przez 2 Armię Wojska Polskiego, jednakże na skutek poniesionych strat przejściowo straciły zdolność bojową.

Nie wszyscy żołnierze Korczagina zdołali się ewakuować z Budziszyna. Ich los był tragiczny. 26 kwietnia, po ponownym zajęciu miasta, Niemcy wymordowali wziętych do niewoli czerwonoarmistów. W zdobytym szpitalu polowym 254 DS zastrzelono od kilkuset do ponad tysiąca ciężko rannych, a także członków personelu medycznego.