Fortyfikacje Około 1624 roku pałac Firlejów otoczyły ceglane fortyfikacje bastionowe systemu starowłoskiego z czterema bastionami. Bastion południowy (bramny, I) i północny (II) posiadały sklepione kazamaty, a dwa pozostałe są wypełnione ziemią. Fortyfikacje z dwóch stron i częściowo od trzeciej przylegały do stawów, które wzmacniały walory obronne założenia. Stawy były zasilane wodami rzeki Tyśmienica. Przy pozostałych bokach do murów przylegały fosyBogdanowski Janusz, Nowożytna „architektura militaris” Lubelszczyzny na tle obszarów ościennych, [w:] Dzieje Lubelszczyzny, t. VI: Między Wschodem a Zachodem, cz. 3: Kultura artystyczna, red. Chrzanowski T., Lublin 1992, s. 147-150. Obwarowania tego typu, zapóźnione już w XVII wieku, przypuszczalnie wzorowano na ilustracjach traktatu z 1564 roku, którego autorami byli Girolamo Maggi (Hieronymus Magius) i Giacomo Castrioto. W murze we wnękach od wewnątrz umieszczono strzelnice kluczowe do broni ręcznej rozmieszczone w odległościach od 2,30 m do 3,80 m. Od wewnątrz mur na wyższym terenie miał wysokość ok. 2 metrów, a od zewnątrz ok. 4 metry. W bastionach znajdowały się strzelnice dla artylerii. Mur od strony zachodniej przypuszczalnie jest starszy, ponieważ zbudowany jest z grubszej cegły niż w pozostałych częściach fortyfikacji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zamek w Czemiernikach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.