Miał z nią trzech synów: najstarszego – urodzonego w 258 roku, autora trzytomowej historii wojen cesarzy Waleriana, Galiena i Klaudiusza, osadzonego na tronie chorezmijskim przez babkę Mitroanię w 274 roku, po utracie władzy kapłana Dzeusa-Jehowy w Bosporze cymmeryjskim. średniego – pracownika mennicy cesarskiej, który stanął na czele buntu, krwawo stłumionego przez cesarza Aureliana; najmłodszego – nawróconego na chrześcijaństwo przez Terencję Pergamenkę, uczennicę Orygenesa i Sekstusa Juliusza zwanego Afrykańskim lub Palestyńskim. adoptował też jej syna z pierwszego małżeństwa – Sykoriusza Pompejusza. Zmarł w 270 roku, ratując ofiary epidemii, która wybuchła wśród wojska po zwycięstwie cesarza Klaudiusza pod Niszem.
Konstrukcja postaci Teresa Cieślikowska upatruje wzoru dla postaci Septymiusza w drugorzędnym historiografie rzymskim Septymiuszu Senecjonie Pulchrze Basmie.