Zamiast wierzyć w takiego Boga, który według wierzeń buddystów, w rzeczywistości sam nie może uchronić się od ułudy i śmierci, ludzie mądrzy powinni oddać się praktyce Dharmy (prawdy duchowej) nauczanej przez Buddę, w której właściwy pogląd, właściwe myślenie, właściwa mowa, właściwe działanie, właściwe życie, właściwy wysiłek, właściwa uwaga i właściwa medytacja są najważniejsze i prowadzą do duchowego wyzwolenia.
Budda krytykował wiele poglądów jemu współczesnych i odrzucał je – np. wiarę w to, że wszystko jest ściśle zdeterminowane przez przeszłe czyny (pubbe katahetu), wiarę w totalny brak przyczynowości (ahetu appaccaya), albo wiarę, że wszystko dzieje się za sprawą wszechmogącego Boga (issaranimmaanahetu) – nazywając je doktrynami o niedziałaniu (akiriyavaada), sprzecznymi z Dharmą.
„Pojęcie Boga” nie wchodzi w skład doktryny Buddy nauczanej w sutrach (albo „agamach”), a mającej na celu wyzwolenie od cierpienia. Niektórzy jednak widzą w pojęciu „królestwa Nirwany, w którym nie ma śmierci” ślady ponadosobowego, transcendentnego Absolutu (patrz: Natura Buddy).
Przypisy
Linki zewnętrzne „W poszukiwaniu Wielkiego Zegarmistrza” „Pogląd buddyzmu na temat osobowego boga” „Przekroczyć próg mądrości” „Buddyzm i chrześcijaństwo” fragment wywiadu z XIV Dalajlamą
Kategoria:Filozofia buddyjska