Jego dywan poezji zawiera niemal wyłącznie ghazale i niewielką liczbę kasyd, dla których wzorcem w pewnym stopniu była twórczość Sana'iego. Najsłynniejszym dziełem Attara jest masnawi Mantigh ot-tajr (Rozmowa ptaków), opowieść o poszukiwaniu przez ptaki ich króla, Simurgha. Po pokonaniu wielu trudności do celu dociera jedynie trzydzieści ptaków (persk. si murgh), które w Simurghu odkrywają samych siebie. Przez cały poemat przewija się główny temat poezji Attara, zaczerpnięty z ówczesnego sufizmu - identyczność człowieka i Boga, do której ten pierwszy może jednak dotrzeć jedynie wtedy, gdy porzuci ziemskie przywiązania.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Niszapurze Kategoria:Perscy poeci średniowiecza Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1221 Kategoria:Irańscy i perscy poeci